متاسفانه اغلب تولید کنندگان و صنایع بسته بندی عسل در بازار ایران به ۲ دلیل عسل های خود را حرارت می دهند:

۱- عسل طبیعی به دلیل ساختار موجود در آن، بسیاری مواقع رس می بندد و یا به اصلاح رایج در ایران شکرک می زند. از آنجا که متاسفانه این تصور غلط در ایران رایج شده است که عسلی که شکرک بزند طبیعی نیست و یا زنبور از شربت شکر تغذیه کرده است، غالبا تولید کنندگان برای رفع این مشکل اقدام به داغ کردن یا حرارت دادن عسل پیش از بسته بندی می کنند. این کار باعث می شود که عسل دیگر هرگز شکرک نبندد!

۲- بسته بندی عسل طبیعی بدلیل غلیظ و سفت بودن در دمای طبیعی، کاری بسیار زمان بر و دشوار است. لذا برای سرعت بخشیدن به فرآیند بسته بندی، آن را به روش های مختلف گرم می کنند. البته نوع روش گرم کردن و میزان حرارت ایجاد شده نیز بسیار مهم است.

اما حرارت دادن عسل چه مشکلی ایجاد می کند؟

عسل طبیعی در صورتی که حرارت ببیند ( بویژه در دمای بالای ۴۰ درجه سانتی گراد ) علاوه بر اینکه بسیاری از خواص خود را از دست می دهد، متاسفانه در حرارت های بالا ( که اکثرا با دمای بالا حرارت داده می شوند ) سمی و حتی سرطان زا می شود!

چگونه می شود از اینکه عسلی حرارت دیده یا نه مطلع شد؟

تنها را تشخیص این مساله، آنالیز عسل در آزمایشگاه مخصوص عسل است که متاسفانه بدلیل هزینه بالا و تخصصی بودن آن این کار برای مصرف کننده امکان پذیر نیست. اما هانی مال این کار را برای مصرف کننده خود انجام داده است. کلیه عسل های ارائه شده در هانی مال دارای گواهی آنالیز از آزمایشگاه های معتبر عسل می باشند.

آیا ممکن است که عسل ها را به روشی حرارت بدهند که در آنالیز عسل هم قابل تشخیص نباشد؟

خیر. آنالیز کامل عسل تمام اطلاعات دقیق درباره شرایط نگهداری و بسته بندی نامناسب آنرا نشان می دهد. به عنوان مثال، دیده شده زنبور دار برای اینکه حرارت مستقیم به عسل ندهد ( تا در آنالیز مشخص نشود! )، عسل های خود را مدتی در حلب های فلزی زیر حرارت مستقیم آفتاب قرار می دهد تا عسلش رس نبندد. اما این کار نیز بر خلاف تصور این زنبوردارن در آزمون های عسل قابل تشخیص است! و در آزمایشگاه، عسلی که در شرایط نامناسب نگهداری شده باشد مشخص خواهد شد.